در این اضطراب بود که چگونه با مادر خداحافظی کند.می دانست،شاید این،اولین و آخرین خداحافظی او باشد.به مادر نگاه کرد که سینی آب و قرآن در دست داشت. سعی کرد آخرین جمله های مادر را حدس بزند؛((مواظب خودت باش پسرم))،((ایشالا جنگ زود تموم می شه،بر می گردی خونه))،((هر وقت شد مرخصی بگیر یه چند روزی بیا اینجا)) . . . از زیر قرآن که رد شد،برگشت سمت مادر و خداحافظی کرد.مادر گفت:خداحافظ،سلام من رو به حضرت زهرا برسون . . .
((محمد مبینی))
گفت:((می خواهم ببینمت)).جواب داد:((طاقت نمی آوری)).باز هم اصرار کرد . . . بالهایش که سوخت، به حرف شمع رسید.
((محمد مبینی))
آن طرف رودخانه که رسیدیم،در ساحل رود جسد زخمی اش را پیدا کردیم.در حالی که دهان خودش را پر از گل کرده بود!قبل از حمله اصرار داشت که در عملیات شرکت کند.گفتم:نه،این عملیات حساس است و تو خیلی جوانی.ممکن است زخمی بشوی و فریاد بزنی.گفت:قول می دهم اگر زخمی شدم،فریاد نزنم.
((محمد مبینی))
روی برفها که سر خورد،قبل از اینکه روی زمین بیفتد،دستش را حایل کرد تا کمتر آسیب ببیند . . . از روی زمین بلند شد،برفها را از روی لباسش پاک کرد و راه افتاد . . . با خودش فکر کرد:اگر کسی دست نداشته باشد . . .
((محمد مبینی))
هم سن بودیم.همیشه و در همه کاری از من جلوتر بود.در درس خواندن،در ورزش و . . . در هر کاری خودش را می ستود و دیگران را تحقیر می کرد. امروز بعد از سی سال او را دیدم!!!در حالی که شیشه ی جلوی ماشین مرا دستمال می کشید.به دوستانش می گفت:((من از همه تون بهتر دستمال می کشم!!))
اژدها به شاهزاده خانم گفت:((وقتی ولت می کنم که موهات رنگ دندونات شده باشه.))شاهزاده خانم ختدید و اژدها دید که دندانهایش سیاهند.تبلیغ خمیر دندان معکوس.برای مبارزه با اژدها.عیبش فقط در اینجاست که اژدها هیچ وقت به قولش عمل نمی کند.
